Zo, net terug van deel 1 van de reunie van Jongerenkoor Huizen, de voorloper van Vamos.
De opkomst op zaterdag was verrassend groot. Er werden nummers ingestudeerd uit de oude doos, voor de jubileumviering van morgen. Het was mooi om te zien dat repetitiehumor door de generaties heen nooit verandert. En ik ben benieuwd of er morgen úberhaupt nog kerkgangers bij passen.
Toch moet ik nog wel een negatief puntje kwijt en een steunbetuiging geven aan onze Vamos pianist. Die kreeg van een andere oud-pianist geen gelegenheid om ook deel te kunnen nemen aan deze reunie voor ALLE (oud-)leden. Ik heb zelden zoiets lulligs meegemaakt; het past zo NIET in de geest van een reunie…
Het wordt morgen ongetwijfeld een groot succes, maar door deze eenmansactie voor de aanwezige Vamosleden wel met een bijsmaakje.
Laat duidelijk zijn dat de organisatie niets te verwijten is: zij hebben gezorgd voor een puike bijeenkomst!
Het was inderdaad een gezellige chaos, waarbij iedereen enorm enthousiast meedeed. En dat was dan ook zo`n beetje het belangrijkste; gewoon gezellig meedoen. Daarom ook vond ik het een enorm contrast met de woorden die vooraf vielen. Martijn, je stond volledig in je recht en ik vond het echt enorm teleurstellend dat dit zo moest lopen…
wat ontzettend flauw!
Inderdaad ontzettend raar en lullig voor Martijn; ik snap ook echt niet waar dit vandaan komt. Ik snap heel goed, Martijn, dat je vroegtijdig het pand hebt verlaten. Belachelijk.
Verder was het inderdaad gezellig, ouderwets blaten; heerlijk. Maar ik zal er niks mee doen in de muziekcommissie hoor Eric! Tot morgen.
Groetjes
Ellis
Zo, nu ook deel 2 gehad. Ik ben benieuwd of alle pannen nog op het dak zitten… En of het zingen en onze folder de aanwezige veertig-minners zo enthousiast heeft gemaakt, dat ze massaal gaan nadenken over een vervolgcarrière(I)
tja en ik wil ook wat zeggen….. (voor de rijsbergencomissie bekende uitspraak)
maar onderstaande tekst uit de dienst zegt meer:
Solisme? vroegen de mensen, nooi van gehoord, wat is dat? en de man zei gewichtig; van solisme ben je zo ziek dat je niet meer met de andere instrumenten wil spelen, maar alleen, in je eentje. En dan is een concert onmogelijk (Y)
een passender thema had niet uitgekozen kunnen worden m.i.
maar martijn voor mij ben je de Vamos pianist en hoop je dinsdag weer te zien en te horen
Martijn (F) alsjeblieft
tot dinsdag groet Marije
"Jongens" dank je wel voor deze steunbetuigingen. Het doet me goed jullie reacties te lezen. Tot morgen,
(L)Martijn